We zijn onderweg...

Op 7 november zijn we rond 4u in de ochtend opgestaan om naar Christchurch airport te rijden.
Het is nu 8 november 8u lokale tijd in Londen.

De vlucht was rustig, maar lang. Deze keer hebben we beter kunnen slapen omdat we boven de vleugel zaten. Hier heb je minder last van het geluid van de motoren.

We hadden ook geluk dat we aan de zijkant zaten en dat het vliegtuig vrij leeg was. Zo hadden we 3 stoelen voor 2 mensen en konden we soms languit op de zetels liggen.

Cijfertjes en grafiekjes

We hebben heel wat cijfertjes bijgehouden. Soms uit interesse, soms uit noodzaak. Als je zo lang op reis gaat is het wel belangrijk om weten wanneer je visa en mastercard over zijn limiet gaat... Alle cijfers (tenzij anders vermeld) zijn berekend voor 2 personen (meer specifiek: Eva en Matthias :-) ).

In totaal hebben we ongeveer € 13000 euro uitgegeven. Of € 6500 per persoon. Dat is inclusief vliegtuig, trein, auto, benzine, eten, slaapplaatsen en activiteiten. Met andere woorden, alles :-).
Met datzelfde bedrag zou je ook een nieuwe Toyota Aygo kunnen kopen. Of een tweede hands BMW. Maar wat zou jij het liefst hebben: een nieuwe auto of een one in a lifetime reis van 3 maand?

We hebben (grofweg) 52380 km gereisd. Het grootste aantal kilometers hebben we natuurlijk afgelegd met het vliegtuig.

Type transport	Aantal KM
Vliegtuig	42000
Auto	6400
Trein	2800
Te voet	720
Boot	400
Fiets	60
Totaal	52380

Om dat even in perspectief te zetten: 52000km is ongeveer 2.5 keer de lengte van de Chinese muur of 5 keer rond de maan of 25 keer heen en terug naar het zuiden van Frankrijk. Het vliegtuig alleen brengt ons al volledig rond de wereld (niet echt een verrassende uitkomst.. We zitten aan de andere kant van de wereld).

Zoals jullie al kunnen zien hebben op de kaart van Nieuw Zeeland, hebben we een hele hoop kilometers afgelegd met de auto. Toch is het totaal aantal kilometers ook voor ons een verrassing. 6400 km rijden. Dat is 2 keer heen en terug van Sint-Niklaas in Belgie naar Rome in Italie.

Het voelt echter niet zover aan. We hebben zelden meer dan 150km gereden op 1 dag. En natuurlijk helpt het prachtige landschap ook om de kilometers voorbij te zien vliegen.

Misschien kunnen we volgende keer het aantal kilometers op de moto erbij zetten in plaats van de auto kilometers :-).

Tot vrijdag

Matthias en  Eva

Christchurch en omgeving

 Deze dag zijn we even door Christchurch zelf gewandeld. Veel is er in het centrum niet (meer) te zien. Er zijn heel wat lege plekken en sommige gebouwen wachten nog om afgebroken te worden. Her en der zijn wel wat leuke initiatieven ontstaan zoals dit container-shoppingcentrum.

Re:START De nieuwe shopping mall van Christchurch

waar gestapelde containers allemaal goed voor zijn

 Het icoon van de binnenstad, de kathedraal is volledig vernield. De toren was al gestut bij de eerste aardbevingen, maar het heeft niet mogen baten. Bij de tweede in februari is alles naar beneden gekomen.

De kathedraal

Of wat ervan overschiet

 Je ziet er wel veel vogels rondvliegen die nu in het gebouw een nestje hebben. Enkele straten verder staat een kartonnen kathedraal. Het is een kunstwerk, maar ook een functioneel gebouw dat de oude kathedraal (tijdelijk) vervangt. Aan de overkant staan 185 lege witte stoelen om alle mensen die omgekomen zijn te herdenken.

De kartonnen kathedraal

185 empty chairs - een kunstwerk ter ere van alle slachtoffer

 Christchurch is rustiger dan Auckland. Het doet heel Europees - Engels aan. Het zal wel heel mooi geweest zijn, alleen staat er niet erg veel meer recht. Het stadspark is wel een groot stukje groen waar de rivier Avon doorheen stroomt.

Koffiehuisje in het stadspark

Eva in het zonnige stadspark

Na zoveel uitleg kunnen we wel wat rust gebruiken.

Banks peninsula - Akaroa

Hoe verder we richting Christchurch rijden, hoe vlakker het landschap wordt. Christchurch ligt aan de zee, dus dit lijkt ons vrij logisch. Plots zien we aan de horizon een bergketen opduiken. Dit is wel vreemd. Een bergketen zo dicht bij de zee? Dit moeten we even gaan uitzoeken!

De bergketen die we zien heet Banks Peninsula. Het is de restant van 2 grote vulkanen die miljoenen jaren geleden actief waren. De eerste vulkaan werd gevormd bij Lyttleton. De tweede bij Akaroa. Op beide plaatsen is het kratermeer zo hard geërodeerd dat het nu havens zijn.

De haven

We rijden door tot het havenstadje van Akaroa en verblijven er twee nachten. Akaroa lijkt wel een klein stukje Frankrijk in Nieuw-Zeeland. In 1840 kwamen de Fransen aan in dit havenstadje, maar ze waren helaas te laat. De Britse vlag was reeds aan het wapperen op het land. Ondanks de slechte timing zijn er heel wat Franse straatnamen en is de sfeer ook vrij Frans in het dorpje. Er wapperen kleine Franse vlaggetjes en de huisjes zijn versierd op z'n Frans.

Zijn we in Frankrijk?

Place de la poste

Frans versierde huisjes - vol met bloemetjes

Het is een erg gezellig stadje aan een kleine haven. Er is genoeg om even een weekendje op vakantie te gaan. En dit is wat de meeste (oudere) Nieuw-Zeelanders ook doen. In de hostel kwamen we Dawn en Norman tegen. Een ouder koppel dat ten noorden van Christchurch woont. Zeer gezellige en sociale mensen. We zijn altijd welkom als we in de buurt zijn. :-)

Onze backpacker "accord backpackers"

In Banks Peninsula hebben we erg veel geluk met het weer. De rest van het land lijkt regen te hebben volgens het weerbericht terwijl wij een wandeling in het zonnetje kunnen maken.

Eva aan de draad etende bomen

Aanmoedigingen tijdens de bergwandeling: binnenweg met opschrift "Feeling Old?"

 We hebben de binnenweg maar genegeerd. Wij zijn nog niet oud en we voelen ons ook niet zo. Dus we maken een kleine omweg iets hoger op de berg voor nog een beter uitzicht.

uitzicht op de bergen...

...en de haven. Zie je de vulkaanvorm?

 Tussen het lange gras glijden we soms letterlijk naar beneden. Het gras is lang en vochtig van de nachtelijke regen, dus onze schoentjes zullen de zon goed kunnen gebruiken. Beneden komen we aan bij de Tree Crop Farm. Daar moeten we een klein riviertje via de rotsen oversteken om terug op de weg te raken.

Tree Crop Fram

 Het weer blijft prachtig, dus verkennen we de haven nog een beetje verder. Een beetje buiten het dorpje staat de vuurtoren. Die stond vroeger een aantal kilometer verder maar daar trok hij geen toeristen. De weg gaat nog een beetje verder en stopt dan aan een parkeerplaats. We hebben beide honger. Tijd om terug te gaan.

De vuurtoren.

Uitzicht aan het einde van de weg

In de hostel is er wat gratis bloem, suiker en stukjes witte chocolade ter beschikking. We wagen het erop en proberen enkele cakejes te maken.

Gekke Eva en de verse cakejes.

Peel Forest en Methven

We wouden graag nog een typisch Nieuw-Zeelandse activiteit meepikken voor we het vliegtuig terug naar huis nemen. Raften leek ons een geschikte activiteit. Het was mooi weer vandaag en ook morgen zou het schitterend weer zijn. In Geraldine zijn we daarom maar even gaan horen in het informatiekantoor of dit mogelijk was in de buurt.

Er was een bedrijfje in de buurt die dit organiseerde en de vriendelijke vrouw belden voor ons om te informeren. Helaas kon het deze dag niet meer doorgaan omdat de rivier wat te hoog stond door al het regenweer van de voorbije weken. Maar omdat het vandaag droog en zonnig bleef, was de kans groter dat het morgen wel mogelijk was.

Op weg naar Geraldine

We besloten het erop te wagen en bleven een nachtje in de buurt van de rafting in Peel Forest. Dit is een kampeerplaats van de DOC met enkele cabines. Heel sober allemaal en best rustig in de natuur. Er waren ook genoeg wandelingen in de buurt om ons even zoet te houden.

Ons hutje op de camping van Peel Forest

Wandelen rond de camping

Brugje bij de waterval

Een korte wandeling naar de waterval bracht ons een beetje verfrissing. Onze kampeerplaats lag ook dicht bij de rivier, dus we zijn ook even gaan kijken hoe wild hij werkelijk was. Grijze modder en een hoop boomstronken overtuigden ons reeds gedeeltelijk. Toen we het zijstroompje van de rivier zagen en beseften dat de werkelijke rivier aan de andere kant van de rivierbedding lag, beseften we dat het misschien vandaag niet het moment was om te gaan raften.

Wandeling op weg naar de rivier

Zijstroompje van de rivier

Even uitrusten langs de rivier

Helaas bleek ook de volgende dag het peil van de rivier veel te hoog om veilig te gaan raften. We besloten dan maar om dit toe te voegen aan het "doelenlijstje" en verder naar het noorden te bollen. In Methven hebben we halt gehouden voor de nacht. Een schattig klein dorpje dat in de winter erg geliefd is voor het nabijgelegen skigebied van Mt Hutt.

Big tree walk

Methven stad

Methven buitenwijk

Rakaia Gorge

Wandelen in de rivier :-)

Rakaia Gorge Bridge (1 van de 2)

Rakaia Gorge

Lake Tekapo

We vertrokken in Omarama op een heldere ochtend. Lake Tekapo is een vrij hoog gelegen meer. Er werd een kanaal gegraven tussen Lake Tekapo en Lake Pukaki om ervoor te zorgen dat er genoeg water beschikbaar is om de dammen verderop stroom te laten genereren.

Kanaal

Lake Pukaki

Tekapo is een zeer toeristische plek en we zijn er gearriveerd tijdens het Labour Day weekend (dag van de arbeid). Niet een van de rustigste momenten want alle werkende mensen uit Christchurch kwamen dit weekend naar hier. Normaal gezien zouden we dan ook vlot hebben doorgereden maar Lake Tekapo was een uitzondering. Dit gebied is namelijk het enigste dark reservation (donker reservaat) in de wereld.

Mensen komen van overal om hier naar de sterren te kijken. Je bent hier zover verwijderd van elke vorm van lichtvervuiling. Dit, gecombineerd met de heldere koude hemel in dit gebied, geeft je een prachtig beeld over hoe de nachtelijke hemel er zou moeten uitzien.

Lake Tekapo

Summit Mt John

Je hebt een kleine heuvel (Mount John) naast het dorpje waar de enige observatoriums van Nieuw Zeeland staan. Op dit moment zijn ze aan het zoeken naar aardachtige planeten, zogenaamde super earths.

Observatorium op Mt John

We waren kort na de middag in het dorpje gearriveerd. De zon scheen maar dankzij een zuidelijke ijskoude antarctische wind moest je jezelf stevig aankleden vooraleer je uit de auto kon stappen. Zoals je wel kon verwachten zijn we meteen op de heuvel beginnen klimmen. Bovenop de heuvel kreeg je een prachtig uitzicht over het dorpje en de dorre velden die dienden als décor voor Gondor, in the lord of the rings. Aan de andere kant van de heuvel zag je het langgerekte meer verdwijnen tussen bergen met besneeuwde toppen.

lake Tekapo

Bescherming tegen de wind in een geimproviseerd uitkijkpostje

Dreigende wolken

We werden een beetje ongerust toen we donkere wolken naar ons zagen komen. We gingen snel terug naar beneden maar de wolken hadden geen probleem om ons in te halen. Een beetje onverwacht in de lente, maar ja hoor, er viel sneeuw. Smeltende sneeuw, maar duidelijk sneeuw.

Eva in de sneeuw

We waren maar al te blij dat we ons konden verwarmen in de hostel aan een zacht haardvuur. Iedereen keek droevig naar de lucht. Het werd niet luidop gezegd, maar iedereen wist dat het sterrenkijken vannacht niet ging doorgaan. We vonden het een beetje jammer, maar goed, we zien ze later nog wel eens.

Die nacht zijn we dan maar vroeg gaan slapen. De volgende dag rijden we naar een wat warmere plek :-).

Oamaru to Omarama

Na een rustige nacht in Oamaru en een vrij ontchoochelend Steam Punk museum zijn we verder doorgereden naar Omarama (verwarrende namen ... )

Kalksteen kliffen

We verlaten de kust en rijden naar het binnenland. Onderweg zijn er een aantal dingen die je kan zien. Er zijn een aantal kalkstenen kliffen waar de Maori honderden jaren geleden tekeneningen op hebben gemaakt. Een lang leven hebben deze tekeningen niet meer. Je ziet de kliffen afbrokkelen en soms worden op die manier delen van de tekeningen vernield. De Maori hebben sommige tekeningen reeds weggehaald en ergens in een museum geplaatst.

Verder rijden we ook voorbij een aantal dammen. Al het water dat van de zuidelijke alpen komt, wordt via grote meren en kanalen, door een serie van dammen richting de grote oceaan gestuurd. Kolen of oliecentrales zie je hier dus niet.

Benmore Dam spillway

We rijden verder en komen in de namiddag uiteindelijk aan op een grote schapenboerderij waar een oudere man (Tony) een hostel uitbaat. Hij zorgde lange tijd zelf voor zijn schapen, maar zijn zoons hebben dit harde werk reeds enkele jaren geleden overgenomen.

The farm

We hebben twee dagen bij Tony verbleven. We hadden nood aan een rustig plekje om even te bezinnen en het weer voorspelde toch een dagje regen (uiteindelijk heeft het zelfs nog gesneeuwd). Tony was een babbelaar en een reiziger. Hij had boeken vol met reisfoto's en dagboeken. New York, Canada, Alaska, Europa, hij had het allemaal gezien. Zelfs op zijn respectabele leeftijd (geen idee hoe oud exact maar ouder dan 70) maakte hij nog plannen om naar Afrika te gaan.

We hebben dan ook niet veel foto's van Omarama. Tony hield ons goed bezig met zijn verhalen :-). De foto's die we wel hebben zijn echter prachtig. Na onze 2de nacht in Omarama werden we 's morgends getrakteerd op een prachtig uitzicht. Groene weiden, en besneeuwde bergen.

Uitzicht vanuit de slaapkamer

We trekken verder, richting Lake Tekapo.

Vluchtgegevens - wanneer zijn we terug?

Enkele mensen hebben er al om gevraagd. Daarom even deze post. Wanneer zijn we nu exact terug?


Onze eerste vlucht uit Nieuw-Zeeland vertrekt op donderdag 7 november om 7:30am in Christchurch.
Deze komt aan om 8:50am in Sydney. Dan zitten we daar een halve dag met onze vingers te draaien (wegens vluchtwijziging..grum)

Vervolgens nemen we de Airbus A380 om 5:20pm in Sydney. Deze stopt in Dubai om bij te tanken en komt aan in Londen op 8 november om 6:20 am

In Londen moeten we enkele uren wachten op de vlucht naar Brussel. Deze vertrekt om 12:55pm en komt aan in Brussel om 3:05pm 8 november.


Pas na een nachtje slapen zullen we helder genoeg zijn om verdere reisverhalen te delen.

Dunedin to Oamaru

Mistige bergwandeling nabij Dunedin

Even buiten Dunedin hebben we een leuke wandeling gemaakt naar een heuveltop. In dit gebied waren vroeger enkele vulkanen actief en op deze heuvelwandeling kon je dit duidelijk merken.

Het orgel was daar een heel duidelijk voorbeeld van. Deze soort basalt stenen waren we in ijsland ook reed tegen gekomen.

De wandeling bracht ons tot in de wolken. Deze vlogen letterlijk over de berg heen. Op een gegeven moment stonden we letterlijk in de wolken. De bomen rond ons waren omringd door mist.

Na even klimmen stonden we op de basaltrotsen en hadden we een 360° uitzicht over de peninsula van Dunedin.

Heuveltop

Port stables winkelstraat "theonlyonewholikedwhatyourmotherhadwasyourfather" rommelwinkel :-)

Onze volgende stop was Port stables. Een klein havenstadje net buiten Dunedin. Het is een klein schattig stadje waar in vergelijking enorm veel verkeer (lees vrachtwagens) doorheen rijden. De weg eindigt hier, maar ondanks dat is het een vrij drukke haven.

Voor als je vergeet waar je bent

Anker

Haven met boomstronken en containers

grote kranen

We verlaten Dunedin en volgen de kustroute naar het noorden. Een van de bezienswaardigheden ondeweg zijn de Moeraki Boulders. Deze gigantische stenen zouden volgens Maori verhalen aangespoeld zijn. Maar eigenlijk zijn deze stenen door erosie langzamerhand bloot komen te liggen vanonder de duinen.

Aan de zee in de open lucht zijn ze natuurlijk onderhevig aan erosie. Dus vele van deze reuzebollen liggen reeds in stukjes op het strand. Gelukkig zijn we nog op tijd om enkele volledige exemplaren te bewonderen.

Stranden nabij Dunedin

Het goede weer reist met ons mee

Op het strand bij de Moeraki Boulders

Tussen grote knikkers

In de grote knikker

Net een geel kuikentje

Matthias doet het dan ook maar

Kijk wat ben ik groot!

En er ligger er overal

Genieten van het uitzicht

Onze eindbestemming voor deze dag is Oamaru. Een stadje gelegen aan de zee en bekend om zijn vele kleine blauwe penguins (dwergpinguins). Als het donker wordt komen de mannetjes massaal de zee uit om hun jongen te voeden. Ze lopen over straat en schreeuwen erop los. Maar voor het zover was zijn we nog even naar het strand geweest. Daar zouden enkele yellow eyed penguins een nestje hebben en tegen de valavond aan land komen. De geeloogpinguins zijn erg zeldzaam en een pak groter dan de dwegpinguins.

We hebben even gewacht en hebben in totaal 2 pinguins aan land zien huppelen. Dicht bij het wandelpad kon je een nestje zien. Dit verbaasde ons wel, want de klim naar het nestje was behoorlijk lang en steil. Blijkbaar geen probleem voor pinguins. Even later zagen we (wellicht dezelfde 2) het wandelpad gebruiken dat naar het strand gaat. Dit werd 's avonds afgesloten om de pinguins de kans te bieden aan land te komen.

Na de geeloogpionguins zijn we terug naar de stad gegaan. Het was reeds donker. Een goede avond voor enkele nachtfoto's. We hebben even gewacht in een donker plekje en plots waren we omringd door wel 20 pinguins. Allemaal aan het huppelen richting nest en luidkeels aan het schreeuwen.

Het was reeds na middernacht als we in ons eigen nestje kropen. Maar dit was het wel waard. "Walking with penguins" het is een ervaring op zich.

Wachten op de yellow eyed penguin

Het verlaten oude centrum

Steampunk HQ by night

De photoshoppe

De volgende dag hebben we ons een klein uurtje uitgeleefd in het Steampunk HQ. Eigenlijk was er niet erg veel aan, het was klein en er stond echt niets dat werkte. De leukere zaken stonden buiten, maar ook dat was enkel leuk doordat we er zelf wat aan konden prutsen.

Bij het buitengaan lazen we echter "Please do not touch the exhibits" en wij maar denken dat dit net de bedoeling was... Whoeps... :-)

Prutsen aan de kraan

Prutsen aan de tractor