Arlie Beach - Het slechte deel van Australie

Airlie Beach, toegangspoort tot de Whitsundays. We zijn hier zaterdag avond gearriveerd met een busje. Onze eerste indruk was niet bepaald goed te noemen. Luide muziek en overal halfdronken mensen. Het deed wat denken aan europese feestbestemmingen zoals Ibiza. Niet dat ik daar ooit geweest ben maar ik kan er mij wel iets bij voorstellen.

We hadden op voorhand een reservering gemaakt bij de hostel "Nomads". Als je om 9u 's avonds pas aankomt dan wil niet meer op zoek naar een plek om te slapen. De receptie was reeds gesloten. We wandelden dan maar verder naar de accomodatieruimte in de hoop iemand te vinden die ons kon vertellen in welke kamer we konden inchecken.
Eén van de gasten in het cafe wist ons te vertellen dat we naar de security moesten bellen. Die zouden ons dan inchecken.

Vreemd.... Waarom heeft een hostel een security nodig? Ondertussen is het ons al duidelijk geworden dat elk cafe en elke hostel in Airlie Beach security personeel in dienst heeft. De reden is simpel: Veel jongeren + veel alcohol = veel problemen.

Anyway, terug naar het verhaal. We belden de security op en spraken af aan de gesloten receptie. Ze vroegen ons een papier met naam en adres in te vullen en we moesten daarna 20$ per persoon betalen (ik had reeds alles betaald op voorhand). Ik vroeg om een receipt maar dat kon ze me niet geven. 40$ moesten we dus betalen aan een wildvreemde zonder bewijs van betaling. Een wat ongemakkelijke situatie maar goed, we hadden weinig keus. De volgende dag hebben we onze 40$ gelukkig teruggekregen.

Onze kamer was vrij groot maar vrijwel meteen voelden we ons ongemakkelijk. De vloer voelde vuil aan, stoffig en plakkerig. Ik vond een hele nest mieren die de achtergelaten broodkruimels in een lange colonne naar buiten aan het dragen waren.

Het hele complex leek op een slecht onderhouden center parcs uit de jaren 70. In de douche vonden we een plukje haar, de volgende dag hebben we daar ook een kakkerlak gevonden (levend). We spraken die avond al meteen over weggaan en ergens anders een plek te zoeken maar we waren te moe en het was te laat om iets te gaan zoeken.

Met de hulp van de oordopjes van Tineke vielen we vrij snel in slaap. De volgende dag hebben we onze trip naar de Whitsundays geboekt (vorige post). Jammer genoeg konden we de trip pas de volgende dag doen dus waren we verplicht nog een extra dag in Airlie Beach te blijven.

Airlie beach heeft net als Cairns en Townsville een openlucht publiek zwembad. Om de tijd te doden zijn we daar wat gaan zwemmen. Het zwembad is mooi, groot en proper. Het is niet verwarmd maar met deze temperaturen hoeft dat ook niet.

Overzichtje van het zwembad

Eva in het zwembad

Strandvakanties waar je hele dagen ligt te zonnen is echt niets voor ons. Na amper 2 uur begonnen we ons al te pletter te vervelen. We besluiten dan maar om iets avontuurlijks te gaan doen: Shushi eten :-). De post hierover volgt nog maar we hebben er in ieder geval van genoten.

Vandaag (dinsdag 20 aug) is het onze laatste dag in Airlie Beach (yey!). De Whitsundays zijn prachtig en we hebben ons daar echt super goed gehad maar we zijn blij dat we hier vanavond weg kunnen. Airlie Beach is een prachtig voorbeeld van hoe je iets prachtig, enorm lelijk kan maken. Te luid, te druk, te veel Ibiza.

Vanavond begint de langste treinrit van onze reis (grofweg 1100km).

Grotere kaart weergeven
We vertrekken in Proserpine op dinsdag om 20u55, we komen aan in Brisbane op woensdag om 16u30.

See ya in Brisbane!