Van Pukenui naar Whangarei

Op de Cape hadden we het al kunnen raden toen het begon te overtrekken. Toen we vertrokken in Pukenui was het wel vrij duidelijk. Er was slecht weer op komst.
We keken door het raam naar buiten en zagen enkel druppeltjes water naar beneden stromen.

Onze eerste dag regen van deze reis! Geweldig :-)

De oostkust van Northland heeft enkele mooie baaien. En in de zomer trekken deze heel wat toeristen. In het regenweer zien ze er nog steeds indrukwekkend uit, maar een dagje luieren aan de kust in het zonnetje zit er vandaag niet in.
We rijden dus maar verder op zoek naar een iets drogere activiteit. In Kerikeri vonden we wat we zochten. Het stone house en het Kemp house.

Het Stone House

Een oorlogskano van de Maori of de "Waka"

The Kemp house is het oudste gebouw in Nieuw Zeeland. Tis te zeggen... naar Nieuw-Zeelandse normen is dit gebouw oud. Het gebouw is begin de jaren 1800 gebouwd en werd tot 1970 bewoond door de familie Kemp. We konden het houten huisje bezoeken en kregen daar door een lokale Maori gids uitleg.

Net naast the Kemp house staat het oudste stenen gebouw met als originele naam, the stone house. Het gebouw werd er gezet om te dienen als graanschuur maar toen het gebouw klaar was, zijn ze er achter gekomen dat het klimaat veel te vochtig was om graan goed te kunnen bewaren. Jammer, want het gebouw had aardig wat geld gekost. De ramen kwamen uit Engeland (een 6tal maand op zee) en de kalkstenen werden geimporteerd uit Australie.

waterval bij Whitianga

waterval op de trappen bij Whitianga

Na onze culturele injectie vonden we het tijd voor wat chocolade. Langs de weg was een chocolade fabriek en een chocolate fudge winkeltje met gratis proevertjes. Stel je niet teveel voor bij de chocolade fabriek, veel winkel, weinig fabriek.

Een aantal kilometers verder reden we een dorpje binnen, Kawakawa, waar je wellicht het mooiste openbare toilet van de wereld kan vinden. Deze eer heeft het stadje te danken aan een redelijk bekende Oostenrijkse architect.
Als je de foto's ziet kan je het misschien zelf al raden.

De voorkant van het gebouw

De eerste toilet bij de meisjes

het eerste toilet bij de mannen

Dit toilet is het Hundertwassertoilet. Geschonken aan de stad in 1999 door Friedensreich Hundertwasser die zijn laatste levensjaren doorbracht in Kawakawa. Het stadje staat helemaal in het teken van het toilet en de kunstenaar. De hoofdstraat is schilderachtig en er rijdt zelfs een treintje door.

Onze laatste stop van de dag was de glowworms cave. Dit is een 200 meter lange grot waar - je raadt het nooit - lichtgevende wormpjes in leven. Door de grot stroomt een rivier en omdat het reeds de hele nacht en de hele dag aan het regenen was, kwam het water steeds hoger en hoger te staan. De gids vertelde ons dat het water in de grot gemakkelijk tot boven je hoofd kan staan. Gelukkig waren sommige ruimtes van de grot hoog genoeg zodat de gloeiwormen niet allemaal zouden wegspoelen. De lichtjes waren mooi. Net een sterrenhemel, maar dan overdag in een donkere grot.

Enkele km verder in Whangarei hoorden we op het nieuws dat er een storm afkwam. Het deed ons beiden een beetje terugdenken aan Ijsland. Gelukkig sliepen we deze keer in een stevig winddicht en warm motel.

De kamer van het motel

onze schoentjes aan het drogen bij het vuurtje

Verdwalen in het hoge noorden

Na Auckland zijn we naar het noorden gereden. Northland is erg rustig en biedt veel mogelijkheden om de geschiedenis van de streek en van Nieuw-Zeeland te ontdekken.

Resto onder de weg

De Kauri bomen spelen een zeer belangrijke rol in de ontwikkeling van het land. Daarom werd onze eerste stop het Kauri museum in Matakohe. In het museum leerden we dat de Kauri een inheemse soort is van Nieuw-Zeeland. De kaarsrechte gigantische bomen kwamen voor in het gigantisch grote regenwoud dat gans het Northland besloeg. Vandaag zijn er slechts enkele natuurreservaten over. Net omdat de bomen gigantisch groot, dik en kaarsrecht waren, werden ze gekapt voor zowat alles. Huizen, boten, dammen, treinsporen, noem maar op. En het kappen ging door tot alle grote exemplaren verdwenen waren.

De grootste en dikste Kauri die vandaag nog leven staan in het Waipoua Forest. De hoofdweg loopt doorheen dit regenwoud en onder de weg kan je reeds enkele Kauri zien staan.Ze zijn heel herkenbaar door hun kaarsrechte stammen.Via een korte wandelroute kan je de bomen bewonderen. In de aanwezigheid van de oudste Kauri (3500 jaar oud) voel je je als mens wel klein. De bomen zijn gigantisch dik en je wordt er zonder twijfelen wel even stil van.

Grote Kauri

Father of the Forest

Omapere was onze stop voor de avond. Net voor de zonsondergang hadden we een slaapplaats gevonden.
Nog net op tijd voor een foto aan de pier.
In het stadje is voor de rest echt niets te doen. Geen restaurant en slechts 1 winkel (bij het tankstation) die reeds vroeg sluit.

Zicht op Omapere

De volgende dag reden we verder naar het noorden. Ons doel was cape Reinga zien. vanaf dit punt kan je de Tasmaanse zee en de grote oceaan bijeen zien komen.
De twee stromen komen hier aan de kaap samen, met grote botsende golven tot gevolg.

Maar voor we daar geraakten hebben we nog een ommetje gemaakt langs de Sahara. Kijk maar naar het filmpje!




Grapje!
Deze gigantische duinen liggen op Ninety Mile Beach. Een 88km lang zandstrand dat tot aan de kaap loopt. De duinen kunnen tot 150m hoog zijn. Zeer leuk om vanaf te glijden, maar wel vermoeiend...

Zo zie je hoe groot de duinen zijn

De rit naar de kaap was lang en saai. Steeds dezelfde soort landschappen en de weg die erdoorheen kronkelt. Het saaie landschap blijft voortduren tota an de kaap. De kaap zelf is wel mooi en het uitzicht is bij beter weer zeker spectaculair.
Helaas was het redelijk bewolkt en dus niet de moeite voor ons om te wachten tot zonsondergang.

De kaap

De vuurtoren op de kaap

Ergens in het midden van het schiereiland in Pukenui hebben we geslapen.

Nieuw Zeeland - Auckland

Aankomst
De vlucht van Sydney naar Auckland duurt een kleine 3 uur. De vlucht was vrij turbulent. Niet dat we in een storm terecht kwamen maar het vliegtuig schudde genoeg om je ongemakkelijk te doen voelen. Als het vliegtuig op en neer schudt is het namelijk niet echt handig om het touchscreen van het entertainment systeem te bedienen. :-).

We zijn 's avonds rond 6 uur geland. De douane verliep vlot, al moesten we wel lang in de rij staan. Ik denk dat er net een  vliegtuig vol met Chinezen was geland. Border patrol was iets moeilijker. Bij het vertrek in Australie hadden we reeds ons water en ons flesje olijfolie moeten afgeven. Border patrol in Nieuw-Zeeland heeft ook onze honing afgenomen :-(. Onze voorraad nootjes mochten we gelukkig houden.

Ons huurwagentje

We hadden onze verhuurwagen (een oude nissan bluebird) op voorhand gereserveerd en betaald. [foto onze wagen] Op die manier konden we vanaf de luchthaven gemakkelijk wegrijden naar onze accomodatie. De eerste twee nachten sliepen we bij een airbnb in Chatswood. Een suburb net ten noorden van Auckland. We zijn een klein beetje verloren gereden maar uiteindelijk zijn we er geraakt. Om onze aankomst te vieren zijn we pannenkoeken gaan eten bij de lokale Hollander :-).

Dag 1
De volgende dag zijn we Auckland te voet gaan verkennen. De auto parkeerden we aan de rand van de stad. Auckland is de grootste stad van Nieuw-Zeeland (maar niet de hoofdstad, die eer is voor Wellington). Auckland is relatief klein voor een stad. Je hebt een aantal wolkenkrabbers in het centrum maar je  kan gemakkelijk van oost naar west wandelen. We hadden natuurlijk wel het geluk dat we op een zaterdag de stad aan het verkennen waren. Tijdens de week rijden een paar miljoen mensen vanuit de suburbs naar hun werk in Auckland.
 

Auckland

We hebben bijna de hele dag in Auckland rondgeslenterd. In de late namiddag zijn we naar Mount Eden gegaan, een uitgedoofde vulkaan net ten zuiden van het stadscentrum. Toen we bovenaan de vulkaan stonden was het jammer genoeg mistig en begon het een beetje te druppelen. Geen mooi uitzicht voor ons deze keer, maar we zullen er nog genoeg zien.

Centrum Auckland parkje

1 dagje Auckland was voor ons meer dan genoeg. De volgende dag hadden we onze plannen klaar om te vertrekken richting het noordelijkste puntje van Nieuw-Zeeland, Cape Reinga. We wierpen nog een laatste blik op het prachtige uitzicht en weg waren we.

Uitzicht van Chatswood op Auckland

Dumb ways to die

De reclamefilmpjes van Australië gaan we misschien wel missen.

Ondertussen zijn we veilig geland in Auckland, Nieuw-Zeeland! Het uitzicht vanuit het vliegtuig was onbeschrijfelijk mooi :-)
Het tijdsverschil is nog wat groter geworden. Om onze tijd te weten tel je nu 10u bij jullie tijd.
(9u in de ochtend bij jullie is 7u in de avond bij ons.)

Foute post - Het verhaal dat we nog niet vertelden

Onze reis naar Australi zit erop. Het was een hele ervaring. We hebben zoveel zaken gezien, gedaan en beleefd dat we het zelf bijna niet meer kunnen bijhouden.
Nu we het land uit zijn en de plaatselijke autoriteiten ons niet meer kunnen lastigvallen, kunnen we met een gerust hart enkele gecensureerde beelden tonen.
In deze post volgt een korte samenvatting van de zaken die we dus niet durfden vertellen in alle voorgaande posts...

Tijdens de reis hebben we ons zo veel mogelijk gedragen als de locals. En locals zijn cool.
Ze scheren zich niet, zijn luid en dragen hun pet met de klep achteruit.

Aussie style

Yeh dude!

De trein neem je ook in stijl. Enkel oude mensen nemen de trein en die dragen nooit zelf hun bagage.

Ons karretje op het treinstation

Reizen in het algemeen doe je in stijl. Zonnebril op, oortjes in en chillen!

Cool!

Het lijkt alsof we zeer sportief zijn en verre wandelingen maken, maar eigenlijk is dit maar schijn. De beste weg is de kortste weg. Ook als dit  betekent dat je soms waarschuwingen negeert en over afsluitingen klimt...

"Dees is korter..."

"Eva, langs hier is het ook korter!"

Na zo een zware inspanning moet je natuurlijk gezond en uitgebreid kunnen eten.
Het beste eten daarvoor is de down under burger: spek, een ei, tomaat, sla, rode biet, wat vettige sausjes en een zuurdesem broodje. Aangevuld met frietjes en zelfgemaakte limonade.

De Down Under Burger

Matthias blij

Eigenlijk zijn alle palmbomen die hier staan niet origineel. Maar een palmboom staat zo goed op een vakantiefoto. Daarom kan je op aanvraag meer of minder palmbomen op je foto krijgen. De lokale boer zorgt voor de rest.

Palmbomen aanplanten

 Op aanvraag kan je er zelfs kokosnoten bij krijgen!

Genieten van de kokosnoten

Verder is er nog Nimbin. Dit is een heel speciaal stadje niet ver van het surfparadijs Byron Bay. Alle hippies komen hier naartoe (als je snapt wat ik bedoel ;-p hint: begint met een M eindigt op arihuana)

De Hippie bus

Nimbin centrum

We waren er dan toch, dus hebben we de lokale specialiteiten even uitgeprobeerd.
Als je vraagt aan Matthias hoe Nimbin was, zal hij je zeggen dat hij zich niets meer kan herinneren.
(What happened in Nimbin, stays in Nimbin...)

 

Lekkere visjes

Lokale specialiteiten

Matthias na de trip

Eva op zoek naar visjes

Op vlak van lokale specialiteiten hebben we in Syndey misschien nog zotter gedaan. Bij Leigh thuis hebben we het zelfgemaakte bier gedronken. Matthias heeft er in dezelfde dag ook kaas gegeten, aan zijn werk gedacht, gewerkt en laat opgebleven. Zotjes!

We hebben Australie met zijn gevaarlijke en giftige beesten overleefd, JOEPIE!!!

Gelukkig is Nieuw-Zeeland een pak veiliger met enkel kans op aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, landverschuivingen, lawines, overstromingen, stormen en toeristen. Dus dat valt al bij al nog mee.

Groetjes en tot later!
Eva en Matthias



P.S.: Neem deze post niet serieus, de meeste zaken zijn sterk overdreven... Aan jou de keuze om uit te vissen wat er werkelijk gebeurd is ;-)

Katoomba Blue Mountains: 18september

Altijd leuk als ze dat aanduiden...

De Blue Mountains is een gebergte ten westen van Sydney. Het is een gigantisch natuurgebied dat op veel momenten heel mistig is. Wij hadden echter het geluk dat we een heldere dag hadden zonder mist, zonder regen.

Om in de Blue Mountains te geraken konden we simpelweg de trein nemen van Hornsby naar Stratfield, daarna zijn we overgestapt op de trein naar Katoomba. Katoomba wordt gezien als de 'hoofdstad' van de blue mountains. Het lokt duizenden toeristen, veelal Aziaten, die worden rondgereden in gigantische rode tourbussen. Wij zijn niet echt fan van bussen, dus hebben we te voet naar echo point gewandeld. Alle Japanners komen daar samen om foto's te nemen van het landschap.

Wij zijn echter vanuit echo point afgezakt in de valei. Langs de verticale wand is in de jaren 30 een trap gehakt. Ze noemen het de giant staircase. Ik vraag me af waarom ze die giant noemen. Giant omdat ze zo lang door gaan of giant omdat de treden soms zo hoog zijn dat je benen zich moeten spreiden als een Russische balerina.

Eva aan het afdalen

Brugje naar de 3 sisters

Vericale klif

Eens je min of meer ben afgedaald kom je op een pad terecht dat langs de klif tussen het regenwoud loopt. Op veel plaatsen is het te donker om echt mooie foto's te maken, het regenwoud is te dik.

Wandelen in het regenwoud

Na een aantal kilometer komt het pad uit bij the scenic railway een van de steilste spoorwegen in de wereld. Het treintje klimt 415 meter omhoog met een hoek van 52 graden.

The scenic railway

Open stukje naast de scenic railway

The scenic cable way

Het lijkt allemaal leuk om de scenic railway te nemen maar we besloten dit toeristenvalletje over te slaan. Er is een alternatieve wandelroute naar boven. En we waren blij dat we besloten hadden om die te nemen. We zijn beloond met een hoge waterval en een prachtig uitzicht over de valei.

Alternatieve wandelroute naar boven.

Witte platte haaien in de bomen langs de kliffen.

In totaal heeft de wandeling ons een 4 tal uur gekost. Die avond hebben we dus heel goed geslapen :-)

Palm Beach: 14september

Leigh nam ons op zaterdag 14september mee naar Palm Beach. De noordelijkste buitenwijk van Sydney ligt op een schiereiland een 40tal kilometer van Sydney. Voor de tv liefhebbers: dat is trouwens de plek waar Home and Away wordt gefilmd.

De familie

Een korte maar stevige wandeling bracht ons naar de top van de berg. Op het tipje van het schiereiland staat een vuurtoren. Vanaf daar heb je een mooi uitzicht over Palm Beach en de omringende eilandjes en schiereilanden. Op een goeie 1000mijl van dit punt ligt Nieuw Zeeland.

Bij de Palm Beach vuurtoren

Uitzicht over Palm Beach

Eva: volledig zen

Pelikaanvogels