Van Gloucester ging de treinrit verder naar Hornsby. Hornsby is een buitenwijk van Sydney, een 20 tal km van Sydney zelf. We zijn hier uitgestapt omdat we onze laatste week in Australie doorbrengen bij een Australische kennis, Leigh. Leigh is een gastvrije kerel die reeds een aantal keer naar Belgie is gekomen. De laatste keer dat Matthias hem gezien heeft was 6 jaar geleden.
We werden opgehaald aan het station. Het autoritje naar zijn huis duurde amper 5 minuten. We werden warm onthaald. We kregen een prive kamer en we werden voorgesteld aan de hele familie. Leigh heeft een zoon, Mitchell van 12 jaar oud. Hij heeft ook twee dochters. Remi, de oudste, is 19jaar. Zij heeft vorige jaar een aantal maanden in Europa rondgereisd. De jongste, Gen, is 10jaar. Zijn vrouw Anne werd ons iets later voorgesteld. Zij kwam pas rond half 7 thuis aan.
 |
| Vogeltjes eten geven op het Terras |
 |
| Vogeltjes eten geven |
We hebben die avond zelfgemaakte burgers gegeten en daarna een spelletje scrabble gespeeld. Scrabble spelen in een andere taal is op zijn minst gezegd een uitdaging. Maar we zijn als tweede geindigd dus zo slecht hebben we het niet gedaan :-).
 |
| Kreek richting Bobbin Head. |
De volgende dag was het hoog tijd voor een wandeling. We zijn vanaf Leigh's huis naar Bobbin Head gewandeld, een echte bush walk. Ik zou je een kaartje willen geven maar het is zo dik regenwoud dat er niet echt mapjes van zijn. We zijn de weg zelfs een aantal keer kwijt geraakt. Onderweg werden we gelukkig wel verwend door de pracht van de natuur. Het kreekje dat we volgden kronkelde tussen grote afgeronde stenen, overhangende rotsen, zandbankjes en regenwoud.
 |
Overhangende rotsen richting Bobbin Head
|
 |
| Mooie plekjes in het regenwoud |
De bushwalk die we genomen hadden was ongeveer 6km door moeilijk terrein. Na die 6km kwam je aan bij Bobbin Head waar een parkeerplaats, een klein haventje en een brasserie was. Leigh had aangeboden om ons daar te komen halen maar we wilden ons niet laten doen en besloten terug te wandelen langs dezelfde weg. Voor we de tocht aanvingen hebben we eerst nog genoten van een bananen milkshake (kwestie van wat krachten op te doen :-p ).
Op de terugweg zijn we heel wat diertjes tegengekomen. Op een bepaald moment stonden we oog in oog met een wallaby. Het diertje was naar de kreek gehuppeld om te drinken, net op het moment dat wij er aankwamen. Amper 2meter van ons keek het dier ons aan vooraleer weg te huppelen naar hoger gelegen gebied. Nieuwsgierig als ze zijn, bleef hij kijken naar ons tot we wegwandelden. We hebben geprobeerd om een foto en een filmpje van de wallaby te maken maar geweldig goed is dit niet gelukt.
 |
| Nieuwsgierige Wallaby |
Die avond zijn we met heel de familie gaan eten bij de Thai. Anne werd op 11 september 50 jaar en dat moest gevierd worden. Na de Thai kregen we een door Remi gemaakte taart voorgeschoteld.
 |
| Cake taart met suikerlaagje |
Leigh heeft ons die avond nog uitgelegd hoe we de volgende dag met de trein naar Syndey harbour konden gaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten