donderdag 17 oktober 2013

Hokitika

Zowat de helft van alle bruggen die we oversteken op het zuideiland zijn "one lane bridges". Dit wil zeggen dat er maar ruimte is voor 1 wagen bij de oversteek. Bruggen zijn duur en in een regio waar je elke 200 meter een rivier of kreek hebt is het geen slecht idee om wat kosten te besparen. Wat je soms ook tegenkomt zijn one lane bridges waar ook een treinspoor overgaat. De simpele regel is: “de trein heeft voorrang”.
Train crossing

Hokitika.
Hokitika is een veel kleiner stadje dan Greymouth. Ons vooronderzoek had ons attend gemaakt op een aantal mooie wandelingen in de buurt van Hokitka. Het leek ons dus een goed idee om hier een nachtje te blijven. Het weer werd, zoals verwacht, wat slechter. Nat en veel wind. Dat schijnt typisch de westkust te zijn en dat merk je ook aan de begroeiing. Mos groeit hier overal. De struiken, bomen en rotsen zijn er allemaal mee bedekt.
Eva: in de verte zit u een lagedruk gebied.
Hokitika river


Hokitika ligt naast een brede rivier aan de zee. Vroeger was het een levendig mijnstadje (zoals zovelen...) maar vandaag is het een rustig dorpje. De mooiste plek in Hokitika is ongetwijfeld the hokitika gorge. Een kleine rit van 20 km brengt je langs de rivier naar een kloof tussen groen regenwoud. Speciaal aan de rivier in de kloof is dat hij een wit-blauwe kleur heeft. De bron van de rivier bevindt zich hogerop in de bergen, waar mineralen en kleine rotsdeeltjes mee worden genomen. Deze rotsdeeltjes blijven een tijdje in het water hangen waardoor de kleur prachtig blauw wit wordt.


Aan de oever van de rivier

Melkwit

Melkwit²

Een hangbrug brengt je aan de andere kant van de rivier. Waar je een (zeer) kleine wandeling kan doen naar de oever.
Hangbrug over de kloof
Wandelen in het regenwoud...
Het weer is nog niet zo slecht. We hebben regen, maar we hebben ook momenten van zon. Nu moeten we enkel nog een manier vinden om onze wandelingen te timen zodat ze steeds in de zonnige momenten plaatsvinden.
Een tweede vrij populaire plek in de Hokitika regio is het meer Kaniere. Je kan er een aantal kleine wandelingen doen maar ook een aantal grote (lees: 20uur heen-terug). We hebben het voorlopig bij de kleinere gehouden. Deze brachten ons naar een waterval en de oever van het meer. De kleur van het water is roestachtig. Die kleur doet ons sterk denken aan Byron Bay in Australie. Ook daar had je een roestachtig meer.
Waterval op 5 minuutjes wandelen van het meer

Eva aan Kaniere meer

Einde van de wandeling

Vandaag is echt de dag van kleine wandelingen, want ook wat verder hebben we een halfuurtje gewandeld op een oud tramspoor. Veel valt er niet over te zeggen. Normaal gezien gingen we de treetop wandeling doen. Grote stalen wandelpaden die je op 12 meter hoogte in de bomen laat wandelen. Ik dacht dat plankendael ook zoiets had? We hadden het graag gedaan, maar 140$ hadden we daar echt niet voor over. Een korte tramspoor wandeling was dus ons budget alternatief :-).


Tramspoor route

Tramspoor²

Na de wandeling rijden we verder door naar Franz Jozef. Een dorpje gelegen aan de voet van de Franz Jozef Glacier (de naamgevingen hier zijn hier vrij logisch...).


Geen opmerkingen:

Een reactie posten