Over de Haast pas naar Wanaka

Na het bezoeken aan Fox hebben we nog een lokale specialiteit van de westkust gegeten: Whitebait. Kleine doorschijnende visjes die hier verkocht worden als lekkernij. In Auckland betaal je voor whitebait 200$ per kilo. Ze worden traditioneel klaargemaakt met een eitje op een warme plaat. We hebben dit dan ook maar even geproefd en het was best lekker, maar geen 200$/kg waard. Gelukkig was de lokale prijs een pak kleiner :-).

Doorzichtige Whitebait visjes

Het weer vandaag is echt raar. Het wisselt hier met de minuut. Eerst heb je een dikke trui met jas nodig tegen de wind en de regen. Een halfuurtje later is het zo warm dat je gewoon in je T-shirt en short wil buitenlopen.

Grotere kaart weergeven
In Nieuw Zeeland heb je niet veel keuze om van de Westkust terug over de Alpen te rijden. Er zijn geen tunnels aangelegd, dus als je over de bergen wil, moet je er letterlijk over.

Er zijn een 3-tal passen over de alpen. De Haast-pas is met zijn 500 meter hoog de laagste. Door het slechte weer van de afgelopen dagen lag er op de andere passen sneeuw. Gelukkig niet op deze pas, maar het noodweer had hier ook zijn tol geëist.

Door de vele regen en wind waren er enkele rotsblokken naar beneden gekomen. Op een bepaald punt was daardoor de weg gedeeltelijk vernield. Een 2-tal weken eerder was hier een Canadees koppel verongelukt. Tijdens het stormweer was er een landverschuiving die hun campervan meenam, inclusief de halve heuvel, waardoor ze een 100-tal meter lager in de ijskoude bergrivier terecht kwamen. Het stuk waar de rivier zo diep naast de weg ligt is echter beperkt tot een kleine kilometer. Over pech gesproken dus...

De rivier langs de haast pas

Op de infoborden stond te lezen dat de pas elke avond om 17uur sluit. En dit is onder voorbehoud. Als het harder begint te regenen of te waaien, dan sluiten ze de pas zonder waarschuwing en moet je terugkeren.

Omdat er slecht weer op komst is (maandag gaat het hard regenen en onweren) besluiten we de pas vandaag over te steken. Regenweer aan de westkust betekent meestal mooier weer aan de andere kant van de bergen.

Vanaf het moment dat je de Haast pas oversteekt, veranderd het landschap drastisch. Aan de westkust heb je regenwoud maar eens over de berg veranderd dat in grote open vlaktes, droge heuvelruggen en naaldwoud.

Onderweg komen we een waterval tegen en wat later zijn we opnieuw uitgestapt om een kleine wandeling tussen de schaapjes te doen. We kunnen echter niet ver wandelen omdat er een rivier tussen ons en de rest van het pad ligt.

Waterval langs de weg

Eva tijdens de schapenwandeling

Onze lange rit brengt ons naar Wanaka. Het kleine broertje van Queenstown zit in de winter vol met skiiers en snowboarders. In de zomer vind je er trampers en mountain bikers. Toen wij er aankwamen vond je er geen van beide. Onze hostel kon 50 mensen ontvangen maar wij zaten er met amper 5 mensen. Waarvan 2 chinezen en 1 japanner die werk zochten.
Wanaka ligt aan een rustig meer met de originele naam, lake Wanaka.

Lake Wanaka

Na een vrij rustige nacht zijn we, op de bekende Mount Iron gewandeld. De 4.5 km naar de top zijn op sommige plekken soms brutaal steil omhoog. Bovenaan is het uitzicht prachtig maar moet je jezelf wel vasthouden om niet van de heuvel geblazen te worden.