Er is niet echt veel te zien dus veel toeristen zie je hier niet rondlopen. We hebben overnacht in een holiday park. Bij ons zouden ze dergelijk park een kampeerterein noemen. Het was niet de beste plek om te overnachten. De keuken was niet bepaald proper te noemen en de kamer voelde wat scoutslokalig aan. We maakten er niet echt een probleem van. We zaten in ieder geval warm en droog.
Buiten was het aan het regenen. En met regenen bedoel ik echt gieten. Het hele park was een zwembad en je moest springen tussen hoger gelegen heuveltjes om niet tot op je enkels in het water te staan.
In de stad heb je een museum waar je kon kijken naar de tuatara. Dat is een soort reptiel dat al 180 miljoen jaar rondloopt, een levend fossiel. Het beestje leeft op zijn dooie gemak. Ze worden pas gezien als volwassen na hun 70ste levensjaar en ze worden tot wel 250 jaar oud. Denk daar maar even over na. 250 jaar geleden was het jaar 1760. De Verenigde Staten van Amerika bestond nog niet. Belgie bestond nog niet. Er woonde nog geen enkele Blanke in Australie en Nieuw Zeeland.
De andere “grote” attractie in Invercargill is een hardware store (lees: een grote Brico). In hun winkel hebben ze een verzameling motoren staan. Een aantal van de eigenaar en een aantal van de beroemde Burt Munroe. Burt Munroe had in 1920 een splinternieuwe Indian gekocht en na 40 jaar sleutelen was het de snelste Indian in de wereld. Officieel kon de motor 308km/u rijden maar volgens verschillende bronnen haalde hij bij testritten soms 322km/u. Als je de motor in het echt ziet besef je pas hoe zot die jongen was. De motor zit amper 30cm boven de grond. Veel meer dan 2 wielen en een motor heeft hij niet. Voor de geinterreseerden: De film “The world fastest Indian” vertelt de recordpoging van Burt Munroe op een geweldige manier.
 |
| De echte motor, amper 30cm hoog |
 |
| Het omhulsel waar hij het record mee heeft gebroken |
 |
| Chevy die een motor probeert te maken... hopeloos.. |
Bluff
Na een nachtje in het scoutslokaal rijden we verder naar het zuidelijkste dorpje van het zuideiland. In Bluff krijgen we veel wind te verwerken maar de regen is in ieder geval gestopt. De SH1, de “grote” snelweg die door heel het zuideiland loopt, eindigt (of begint) hier. En dat kan je vrij letterlijk nemen. Je bent rustig aan het rijden en dan heb je plots de zee met een kleine parking. Net als op het meest noordelijkste puntje (Cape Reinga: zie begin van de trip) heb je ook hier een paaltje staan met pijltjes naar verschillende steden in de wereld.
 |
| Eva aan het einde van de wereld |
Ten zuiden van het zuideiland ligt Steward Island. Ik denk dat daar het einde van de regenboog is. Jammer dat we er niet naartoe kunnen gaan.
De Maori geloofden dat het zuideiland een gigantische waka (kano) was en dat Steward Island het anker was (ze geloven hier nogal rare dingen). Een kunstenaar heeft daarop ingespeeld door in Bluff een grote ketting te maken die in de zee gaat. Op Steward Island vind je dezelfde ketting die uit het water komt. Op die manier hangt Steward Island (het anker) dus vast aan het zuideiland (de waka). Even voor de duidelijkheid: De ketting ligt niet echt de hele lengte (35km) op de zeebodem.
 |
| Kabel naar het anker "Steward Island" |
Net voor onze ochtendwandeling zijn we nog even naar toilet gegaan. Normaal gezien delen we zulke informatie niet maar deze WC was wel een van de meest moderne die we ooit hebben gezien.
Niet ver van de parking begint een wandeling naar Bluff Hill, grofweg 2uur wandelen. De wandeling brengt je langs de winderige kust en dan verder omhoog door wat bossen. De top van Bluff hill is wat ontchoochelend. Je hebt wel een mooi uitzicht (niet spectaculair toen wij er waren). Maar naast het uitzicht heb je ook een aantal sateliet schotels en gsm masten. De weg naar beneden brengt je terug door de bossen. Een aangenamen wandeling maar niets spectaculair.
 |
| Uitzicht naar de wandeling |
 |
| Boompjes |
We stappen terug in de wagen en rijden deze keer niet naar het zuiden maar naar het oosten, richting the catlins. Vanaf nu zijn we, jammer genoeg, op weg naar ons eindpunt: Christchurch.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten