Queenstown

Riviertje door Queenstown

Queenstown is de adrenaline hoofdstad. Zowat alles wat je maar kan bedenken vind je hier. Skydiven, bungie jumpen, jet boats, helikopter vluchten, raften, en ga zo maar door. Er zijn, volgens de lokale bevolking, meer dan 400 verschillende activiteiten. Hoe kunnen we daar tussen kiezen?

Toen we aankwamen in Queenstown was het zeer bewolkt en we hadden bijna de hele weg regen in bakken uit de lucht zien vallen. Groot was onze verrassing dus toen we 's morgends wakker werden in Queenstown. De regen en wolken hadden plaats gemaakt voor mooie blauwe lucht. De hoge, besneeuwde bergen omringden de stad en het leek bijna alsof de stad in het meer werd geduwd.

Elk jaar komen hier 2 miljoen toeristen waardoor zowat elk gebouw dat je ziet een toeristische functie heeft. Restaurants, pubs, fast-food, accomodatie, kledingwinkeltjes, souvenier winkels, ... alles is hier gericht op het zo snel mogelijk leegmaken van je portomonee.

Start van de time hill wandeling

We besloten de populaire time hill walk te doen om een beter uitzicht te krijgen over de stad. We waren de mount iron walk in Wanaka snel vergeten want deze klim was nog een stukje hoger. Het grootste deel van de klim wandel je door naaldwoud. Iets dat een beetje vreemd aandoet omdat deze bomen niet inheems zijn. Ze zijn 150 jaar geleden naar Nieuw Zeeland gebracht. Volgens wat ons vertelt werd groeien de bomen in het klimaat van Queenstown een pak beter dan de inheemse bomen. Hierdoor krijgen de inheemse bomen nog amper een kans.

Queenstown hill

In de meeste delen van Nieuw Zeeland zijn de bossen gevuld met verschillende soorten bomen, struiken, bloemen, mos en varens. Het bos in Queenstown is bij vergelijking vrij eentoning. Je ziet voor 90% naaldbomen, iets wat sterk doet denken aan de ardennen.

De basket met mooi uitzicht

Aan de top van de time hill walk vinden we een stalen sculptuur. We besluiten nog verder te klimmen tot aan de top. Hoe hoger we klimmen de frisser het wordt. Aan de top vinden we sneeuw en ijs, samen met een prachtig uitzicht over Queenstown.

Eva, op de top

En de wandeling was goed

Halfweg

Na de middag besloten we nog even naar Arrowtown te rijden. Een oud goud mijn dorpje dat het grootste deel van zijn 'oude' gebouwen nog heeft staan. Onderweg zijn we nog even gestopt aan de beroemde shotover river en de Edith Cavell bridge. Langs de oevers van de shotover river kon je een kleine wandeling maken naar de oxenbridge tunnel. De oxenbridge tunnel is een grappig verhaal over een aantal mannen die een tunnel wilden graven om het water van de rivier om te leiden. Op die manier wilden ze het goud op de rivierbodem uitgraven. Toen de tunnel af was, merkten ze echter dat hij te hoog was gegraven en dat het water niet door de tunnel liep. Na wat extra werk slaagden ze er in om de rivier om te leiden. Jammer genoeg vonden ze geen goud, een paar jaar eerder was de rivier op die plek namelijk al uitgebaggerd.

oxenbridge tunnel op de shotover river

Arrowtown

Toen we aankwamen in Arrowtown merkten we snel dat dit een toeristenval was. Horden Chinezen liepen al fotonemend rond in het dorpje. Lang hebben we het er daar dus niet uitgehouden :-).


Mountain Biken
De volgende dag zijn we gaan Mountain biken. En als ik zeg Mountain biken dan bedoel ik op een echte mountain en niet van die kleine heuveltjes. In grote lijnen hebben we de Lake Moke route gevolgd. Er zijn echter een aantal kleine verschillen. We hebben bijvoorbeeld de gold diggers route en 7mile hill er bijgenomen. In totaal een goede 40 km rijden, het zou ons 7uur tijd kosten.

Mountainbiken in het bos

We vertrokken in de ochtend rond 9uur. Onze eerste kennismaking met het mountainbike parcour kregen we bij sunshine bay. Dit was een eerste klein ommetje langs de hoofdweg. Hier konden we de fietsen een beetje uittesten. Het was slecht 0.8C, net boven het vriespunt, maar het fietsen warmde ons snel op.

Mountainbikende Eva

Na een korte rit via de baan kwamen we aan de gold diggers route. Dit was een tweede omweg zodat we via het bos de heuvel op konden klimmen. Dit was al een stukje vermoeiender dan het eerste parcours. De bochten waren scherp en de eikels van de bomen gaven niet veel stabiliteit als je erover reeds. Het pad was op sommige plekken zo steil dat het onmogelijk was om er op te fietsen. Onze knieen smeekten om rust dus hebben we sommige stukjes wel moeten wandelen.

De route ging verder op een onverharde weg die tussen de bergen kronkelde. In het gebied grazen honderden schapen die op hun weide worden gehouden door cattle grids.

Voorbeeld van een cattle grid

Eens je boven geraakt was, begon de echte fun. We kregen een enorm lang downhill stuk. Gedaan met hard stampen op de trappers. We gingen met een loeiharde vaart de berg af. Met zo een snelheid kon je met een welgetimede sprong zonder problemen over de 2 meter brede cattle grids springen. Onderweg naar beneden is Matthias wel aangevallen door een rare vogel die de rode rugzak als maaltijd aanzag. Eens ontsnapt van de klauwen van de vogel heeft hij los door een kudde Merino schapen gereden. Gelukkig waren er geen gewonden. De schapen sprongen net op tijd uit de weg.

Moke Lake

Beneden kwamen we aan bij Lake Moke en hebben we een middagpicknick gehouden. Er was geen levende ziel te bekennen. Vier eenden die aan het meer leefden, kwamen ons gezelschap brengen.
Dan ging de weg verder rond het meer. Er moest een klein drijvend brugje worden overgereden. Wat minder handig was, waren de trapjes waar je over moest klimmen. Deze waren er gezet duidelijk voor wandelaars en om de schapen op de weide te houden, maar erg handig voor fietsen was dit niet.

Het eerste deel was leuk en goed aangelegd. Het padje kronkelde naar beneden langs het meer. In de weide was het wat anders. De wind kwam van overal en blies on letterlijk bijna omver. We kregen enkele riviertjes, maar sommigen waren toch wat te stevig om gewoon door te fietsen.

Eens de weides voorbij was het stijl naar beneden naar lake Dispute. De ondergrond bestond uit losse keien, dus remmen of niet, je ging sowieso naar beneden.

Soms moest je schapenomheiningen overklimmen

Het was toen nog een heel eind naar Queenstown terug. We kwamen laat in de namiddag aan in Queenstown. Uitgeput en hongerig. Die avond zijn we beide snel in slaap gevallen.

De volgende dag hadden we afgesproken met Duncan. Een vriend van Leigh in Australie. We hebben wat met hem gepraat en daarna zijn we doorgereden richting Te Anau.